มาทำความรู้จักเมืองไชยบุรี หรือไชยะบูรี
เมืองไชยะบูรี เมืองนี้อยู่ในแขวงไชยะบูรี (บ้านเราเรียกจังหวัด ส่วนเมืองจะเรียกเป็นอำเภอ) ที่ตอนนี้อาจจะไม่โดดเด่นในเรื่องการท่องเที่ยวมากสักเท่าไร ถ้าเทียบกับเมืองหลวงพระบาง และนครหลวงเวียงจันทน์ แต่ในอนาคตรับรองว่าเมืองนี้จะได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวมากยิ่งขึ้น ทั้งในเรื่องของประวัติศาสตร์ความเป็นมา ธรรมชาติที่สวยงาม และวัฒนธรรม วิถีชีวิตของผู้คนที่อยู่ร่วมกันหลายชนเผ่า หากถนนที่เชื่อมต่อแขวงหลวงพระบาง เข้าสู่แขวงไชยบุรี ลงมายังจังหวัดเลย มีความสมบูรณ์มากกว่านี้



แขวงไชยะบูรี เมืองแห่งป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์และธรรมชาติอันสวยงาม ตั้งอยู่บนภูเขาและที่ราบสูง มีเขตแดนติดกับไทยยาวถึง 645 กิโลเมตร ชาวพื้นเมืองส่วนใหญ่เป็น ไทดำ ไทลื้อ ขมุ ขฉิ่น กรี อาข่า และมลาบรี ด้านทิศตะวันออกของตัวเมืองจะติดกับฝั่งแม่น้ำโขง มองเห็นยอดเขาไกลๆ เหมือนช้างกำลังเดิน จึงได้ชื่อว่า ผาช้าง ส่วนทางทิศตะวันตกของตัวเมืองเป็นที่ตั้งของป่าสงวนแห่งชาติน้ำพูน ถัดมาทางทิศใต้ริมชายแดนมี น้ำตกให้เที่ยวชมหลายแห่ง ได้แก่ น้ำตกบ้านคำ น้ำตกตาดเหือง แต่ทางเข้ายังลำบาก ส่วนน้ำตกที่มีถนนเข้าถึงได้แก่ น้ำตกตาดแจว สูงราว 30 เมตร การเดินทางสะดวก อยู่ใกล้ตัวเมือง ห่างจากท่าเดื่อประมาณ 1 กิโลเมตร ชาวบ้านส่วนใหญ่นิยมมาเที่ยวพักผ่อนกันที่น้ำตกนี้ นอกจากนี้แขวงไชยะบูรี ยังคงไว้ซึ่งฮีต 12 ครอง 14 อันเป็นอัตตาลักษณ์ ของผู้คนที่นี่ งานประเพณีที่อยากให้ไปชมกันก็คือ งานเทศกาลเข้าพรรษา งานบุญช้าง งานประเพณีแข่งเรือ เป็นต้น









ที่สุดแล้วเมืองไชยะบูรีก็ยังเมืองหนึ่งที่มีประวัติศาสตร์ผูกพันกับประเทศไทย(สยามประเทศ) มาอย่างยาวนาน การที่ได้เดินทางมาสัมผัสแหล่งท่องเที่ยววิถีชีวิตผู้คน วัฒนธรรม จารีตประเพณีประเพณีต่างๆ ของชาวไชยะบูรี นับว่าคุ้มค่ากับคำว่า “ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ได้มา”